कविता : म जनै बहिष्कार गर्छु

मनोरञ्जन-साहित्य

गृहपृष्ठ
मनोरञ्जन-साहित्य

कविता : म जनै बहिष्कार गर्छु

ग्लोबल संवाददाता सोमबार, भदौ ३, २०८१

–सरोज खतिवडा

वषौँ पहिले, बाजेले लगाए जनै
र कसिदिए हातपाउ सिङ्गो व्यवस्थाको
कुल्चीरहे आफ्नै आफ्नै पैतालाले
मानवता

उहिलै, बाले लगाए जनै
र बाधे नारीजातीलाई
पाता लडाए बागीहरुलाई
निमोठीरहे आफ्नै मुठ्ठी भित्र
शत्ता

हजारौँ हजार वर्षबाट
युग पुरुषहरुले लगाए जनै
जपिरहे ॐ र्भू भूर्वश्व
र खेलीरहे धर्मको लडाइमा अधर्मको चाल
रत्तपात

युगौँदेखि भिरे दुनियाका उत्तम ज्ञानीहरुले जनै
र बन्द गरे विज्ञानको सन्दुक
बोकिरहे जनैमा ज्ञानको चाबी
मुत्तिज्ञान

मलाई माफ गरिदेउ मेरो नस्लधारीहरु
मलाई माफ गरिदेउ मेरो लिङ्गधारीहरु
मलाई मञ्जुर छैन
तिम्रो शत्ताको निम्ती
थप बर्बरताको इतिहास मेरो नाममा लेखियोस
अत्याचार

भिरेर एउटा जनै
म कुल्चिन सक्दिन पैतालामुनी मान्छेहरुको मुटु
भिरेर एउटा जनै
म निमोठ्न सक्दिन आधा आकास र आधा धर्तीका रत्नहरु
भिरेर एउटा जनै
म देख्न सक्दिन बर्बरताको युद्धलाई शान्तियात्रा
भिरेर मात्र एउटा जनै
म लिन सक्दिन ठेक्का शात्सत सत्य ज्ञानको
मलाई स्वीकार्य छैन यो जनैको शत्ता
म जनै बहिष्कार गर्छु ।।